“Mannen på gata”

Rundt meg i kvardagen min her i Etiopia ser eg dagleg ufatteleg mange uteliggere, dei er overalt. Folk som ikkje har hus, som ikkje har skikkelege kler, som ikkje har pengar til å la barna gå på skule, som berre så vidt klarar å skaffe mat på bordet. Folk som dagleg må kjempe for å klare å leve. Kjempe for å leve eit liv som eg ikkje syns hadde vert verdig nok for ein hund eingong. Mennesket som er skapt så fantastisk, mennesket som har så stor verdi, og så er dei nødt til å leve eit slikt liv…

Noko som skremmar meg, er likegyldigheten, og overlegenheten som eg kjenner på. De går ikkje lenger skikkeleg inn på meg å sjå alt dette. Å sjå barn som tigger, bært av mora som står i berre filler, eller gamle mennesker som har dårleg helse, som ikkje ein gong har ei seng å sove i. Det vert berre ein del av kvardagen.  

I dag har eg tenkt mykje over dette, korleis kan ein hjelpe på litt lengre sikt? og Korleis kan eg få folk i den vestlege verden til å forstå kor priviligerte me er?, og kanskje dele litt meir av alle dei godene me har. Kva skal til for at me skal forstå?

Bryllup!

På søndag var eg  så heldig at eg fekk vere med i eit etiopisk Bryllup.

Det var ei av dei som jobbar på svenskeskulen (der eg er lærer i sport), som skulle gifte seg.

Bryllupet skulle være på heimplassen til Meseret (bruda) og det låg ca 2 1/2 time utanfor addis. Så me starta tidleg for å få med oss mest mogeleg.

På vegen møtte me mykje forskjelleg, blandt anna ein heil flokk med kamelar!

Når me kom fram til huset hennar var der mykje folk, men mykje handla om bildetaking . Her er eit av bilda eg tok av den nydelege bruda og forlovarane hennar.

 

Dei var eit herleg par og det var veldig kjekt å få vere med på den store feiringa! Det var eit stort bryllup og dei hadde invitert (for) mange gjestar. Alle fakk ikkje plass inne i festlokalet, så nokon måtte sitje utanfor… Det var også tydeleg at det var stas å ha utenlandske i bryllupet. Utan at me ønska det fekk me mykje oppmerksomhet, og hedersplassen fekk me når me skulle sitte å ete. Me satt på nermeste bord til brudeparet, og  det som var verre, var at eigentleg satt familien der, men dei vart heve ut til fordel for oss. Det var ein ufatteleg kiip følelse!

Her er nokon bilder frå den minnerike dagen.

Her hentar brudgomen,  bruda heime hjå ho. Ein veldig fin tradisjon der ho seier hade til sin familie for å markere at ho går inn i ein ny familie.

Nydeleg brudepar og nydelege brudepiker

Her er me som reiste i lag frå svenskeskulen.

Ei dame i fin oromodrakt som danser.

Ein anna tradisjon dei har. Dei stoppar alltid ein plass og står slik og vinker til dei som er rundt.

 

 

graduation og barselbesøk

Her er nokon få bilder frå to av vekas begivenheter, Graduation og barselbesøk.

to søskenebarn Meg eg vesle Ruth

Sisay og Saron

Her er Sisay, som eg vart kjend med sist eg var her, og Saron. Saron var eg med å hente på sjukehuset berre nokon timar etter ho var født (også sist eg var her) :)

Mamma og Pappa Tolo, med dei som hadde graduation

Her er foreldrene til ein stor søskenflokk på ti. Dette er vel den familien eg har mest med å gjere der, dei er fantastiske! Gera som sitter til venster er bilmekaniker og jobber her på DNS. Ein bra mann! Han til høgre er ein Tolo sønn. 

tigist med vesle ruth

Her er søstera og mora til Saron (første bilde)

 

Haustferie del 2

Etter turen til ambo hadde eg ein roleg dag i addis, og så bar det ut på tur igjen.

No reiste eg og Anne Nord-Varhaug ( ei anna ettåring) på ein tur sørover til Bale fjellene.

Me reiste med offentleg transport, noko som er ein heil opplevelse i seg sjølv. Me måtte bytte buss, og styre på, men det gjekk veldig fint.  Når me kom fram til Dodola lag me oss inn på eit motel, og bestilte tur og hestar til dei kommande dagane.  Me skulle nemmeleg ha tre dagar der me rei frå hytte til hytte i fjella.

Det var kjempefint i fjellområdene i bale, eg kan verkeleg annbefale det!

Første dagen gjekk me litt og rei litt, ca 18 km i tereng. Det var godt både for rompe og kner når me til slutt kom fram! Det var tydeleg at eg ikkje akkurat var vandt med å sitte på hesteryggen i fleire timar Men for ein opplevelse!

Hyttene me overnatta i var jordhytter, (men med blikktak), dei låg på mellom 3000 og 4000 meters høgde, så det var veldig kaldt om kveldene og nettene. Men det er jo ingen problem for ein ekte viking

Her er anne og guiden vår.  

Dei to første dagane hadde me ganske roleg tempo, men tredje dagen skulle me ri 20 km, og me måtte vere nede i Dodola til ca kl 12, for me skulle reise videre og trengde tida. Sidan me hadde litt dårleg tid, fekk me trava ganske masse, og av og til kom hesten opp i galopp. Det var ein fantastisk opplevelse. Ridingen gjekk frå å vere veldig hompete  til å bevege seg i bølger bortover, og så hompa det igjen . Når turen var ferdig var me berre litt stive og øme forskjellege plassar.

Me rakk ned på 4,5 t så me kunne ete, og skifte før me satte kursen litt nordover igjen, til Langano!

Her er nokon bilder frå Bale

Her er eg på hesten

her rid me i ein liten skog

Her er det pause oppe på ein av toppane

 

Langano

Når me kom fram til Langano møtte me fire etiopiske venner og toril.

Der tilbrakte me halga i telt (lavo) på ei strand, det vil seie eg og Anne og ei som heiter Jenenech sov ute under open himmel

Me bada og kosa oss, og naut det å ikkje no noko spesielt å gjere. Det var veldig bra at me ikkje hadde for masse opplegg, for ein eller anna gong i løpet av bale turen har eg blitt matforgifta. Så eg brukte første natta til å springe hit og dit, og derfor dagen etterpå til å berre slappe av.  

Til tross for litt sjukdom var det ein veldig fing helg. Det var godt selskap i gode omgivelsar.

Her vert det laga mat forran lavoen  

 

Så var denne ferien over. Men den har vert innholdsrik, og fin!

Haustferie!

Forrige veke var det haustferie, då fekke eg sjå og oppleve mykje forsjelleg.

Første helga var eg på tur med dei ansatte som er  i addis og jobber for nlm der. Me tor turen vestover til Ambo, og eit vulkankrater som lår ein time derifrå.

Allerede på veg opp såg me mykje vakker natur mange fine hytter. 

Når me var nesten framme måtte me selvfølvelig punktere. Så då var det berre til å skifte dekk , men når me hadde gjort det såg me at det var for lite luft i reservedekket. Men me fant ut at me fekk la bilen stå til etter turen, så skulle nokon nasjonale sjå om dei fekk tak i ei pumpe i mens me var vekke.

Det var heldigvis ikkje så langt igjen, så nokon gjekk, mens nokon tok den andre bilen.

Turen vår skulle gå ned i eit vulkankrater. På turen kunne me leige hester, eller gå sjølv. Når me hadde gått eitt stykke nedover kom me til ein nydeleg dal, som me gjekk innover. Dalen med bekkar og det heile førde oss til eit vaten som var i krateret. Når me kom dertil kom ein liten båt og rodde oss over til andre sida, der me nesten alle sammen rei opp. 

Krateret!

Når me hadde vert ute i va 5 timer var me ferdige med turen, men så var jo ikkje bilen i orden. Så Elisabet og Toril tok  reservedekka, og kjørte ned til ambo for å fikse dei. Det tok ca 1 t per veg. Me som var att oppe på fjellet brukte derfor tida til : Å ete mat, synge julesangar, ha diverse bevegelsesleikar, laurensia, tenne bål, og litt andre ting. Mykje av dette gjorde me eigentleg berre for å holde varmen, men det var veldig koseleg!

Natta hadde me på eit hotell i ambo, før me dagen etterpå retta nasa mot addis etter litt leiking og andakt.

Takk for ein fin tur folkens!

Sjukehusbesøk

Tirsdag var ein dag verkeleg utanom det vanlege. Eg fekk vere med ein doktor til det koreanske sjukehuset, for å “observere” og sjå korleis det er på skukehuset her.

Når eg kom fekk ein ein fin doktorfrakk (noko som gjorde at eg med det same fekk stor respekt frå dei rundt meg)          Eg fekk først ein omvisning rundt på sjukehuset. Me gjekk innom akutten, fødestova, prematusavdelingen, oppvåkninga, diverse undersøkelsesrom, og litt andre plassar.  

Det var ein roleg dag i byrjinga, men eg fekk sjå litt av kvart.

På prematuravdelinga var det fleire hellege små barn, den minste som var der var 900 g når han vart født. Det er seriøst veldig lite, dei var kjempesmå, og veldig søte!!!!

Når me hadde ete lunch snakka me med nokon av dei som skulle operere, så me fekk lov å vere med inn å sjå på to operasjonar. Men sidan me skulle inn på operasjonssalen måtte me ha på oss andre kler, og når ein har min størelse så  var ikkje det så lett, eg vart detfor gåande med ei bukse som i praksis vart knebukse. Men men … Det var veldig spennande å få vere med på noko slikt. 

Den eine operasjonen me såg litt på, var når dei låg inn ein dren, på ein liten gutt som hadde vannhovud. Den andre var ein mann som hadde eit tre månaders gammalt overarmsbrudd. Begge deler var kjempe spennande. Eg skulle gjerene vert der inne mykje lenger enn det eg var,  men eg måtte etter ei stund gå ut for å få litt frisk luft, eg vart rett og slett litt dårleg.

Her er eit bilde av meg og nokon andre i operasjonskler.

Det koreanske sjukehuset er eit veldig bra sjukehus, sjølv om det ikkje akkurat er norsk standar, så klarar dei å gjere mykje ut av mindre resursar.

bursdagsfeiring

Ein kveld for vel ei veke sidan sto det plutseleg nokon kjende folk på trappa, dei såg litt forbausa inn på meg, og eg såg like overaska tilbake. Eg viste det skulle koma nokon studentar, men eg var ikkje forberedt på at eg kjende dei. Det var katrine, helga og ingrid ( kjenner katrine og helga frå leir, og leirarbeid)

Nokon dagar seinare var me ute og åt god mat og feirde bursdagen til ei anna som er på gjestehuset, dette var veldig koseleg.

 

Før me skulle kjøre oppdaga me at me hadde eit lite problem, me var 6 stk, og då er det  jo ikkje plass i ein vanleg bil. Men det gjekk ikkje lang tid før me fant ut atdet var ein land cruiser som var ledig, og den var 6 seters. Så med nokon veldig fornøyde pasasjerar raste me rundt i addis med “ordentleg misjonærbil”

Noko av det eg fann ut var at: det er ein  IQ- test å få nøkkelen ut av slike bilar, og det er ikkje lett å ta u-sving med så lang og stor bil når det er masse trafikk. Det hadde kanskje ikkje vert noko problem i andre byar, men her er det lagt opp til at du må ta u-sving veldig ofte.

Det vart ein latterfull og veldig fin

Tusen takk for ein veldig fin kveld jenter!

new life community

 I dag har eg vert på besøk til ein veldig bra organisasjon, New life community heiter den.

Dette er ein organisasjon som driv arbeid for dei fattigste av dei fattige. Dei har fleire store skular, forskjellege plassar i og rundt addis. No går det ca 4000 barn på new life sine skular. Der får dei gratis skulegang, eit gratis måltid, og gratis uniformer og bøker.

New life har også voksenopplæring innen mange forskjellege “yrker” , dei har mico kredit prosjekt og dei har driv gamleheim.  

Når me i dag var på besøk på ein av skule ,var det eit ganske fasinerende syn i sjå fleire hundre orange kledde barn som sprang rundt på skuleplassen. Etter kvart stimla mange rundt oss, som var på besøk, og alle ville ta oss i handa.

Her er nokon barn på skuleplassen

Her er inne i klasserommet  

Det er mange gode prosjekt rundt omkring, og dette er virkelig ein av dei. Håpar new life holher på lenge og fortsette å hjelpe barn og familiar  ut av fattigdomen.

Om de vil lese meir om organisasjonen kan de gå inn på www.newlife.com.no

Langano!

Hei alle sammen!

No begynner denne veka også å nærme seg slutten. Tida går veldig fort her i Afrika, så innlegga kjem ikkje fult så ofte eghadde tenkt. Men no kjem ein liten oppdatering på nokon av tinga som har skjedd den siste tida. 

Forrige helg hadde me ein fantastisk tur til Langano. Langano er ein innsjø som ligg ca tre timar utanfor Addis.              Når me kom fram slo me opp ein stor lavo på ei veldig fin strand. Her er nokon stikkord som kanskje seier litt om helga: 

- SOL! 

- Masse bading

- bra reisefølge

- kortspeling

- Grilling

- Sabana ( restaurant )

- Stille og roleg

- Stålull + flamme 

- Nydeleg klar stjernehimmel

- sove på liggeundelag  

- utedo…

- variert og imponerende natur

Gjennom desse stikkorda håpar eg de forstår at eg har hatt det veldig bra!

Her er stålull + flamme

 

Andre ting som har skjedd, er eg har begynnt på språk kurs.  Eg  har vore på to språktimar. Det er ikkje snakk om noko  mjuk start, første time begynnte me rett på å lære fidellar (eller kråketegn som eg eigentleg ville kalla det). Me gjekk gjennom dei 35 første, og dagen etterpå tok me dei neste 35.  Eg kan lett innrømme at eg ikkje heng heilt med i svingane, det går litt i stå.  Ein fordel med at det går så fort er at eg ( forhåpentlegvis) om ikkje så lang tid kan lese litt.

Her er dei kråketegna eg skal læra.

Snakkas

Etiopisk nyttår !!!

Her i Etiopia har dei litt eigen kalender. Dei har tretten  månadar, og er no i 2001,  MEN snart er dei i 2002, for på fredag er det nyttår !

Sidan nyttåret hamnar på ein fredag får skuleborna fri, så me brukar anledningen til å reise vekk. Me skal til ein fin plass som heiter Langano, der skal me telte, bade, og mykje meir.

Det det ikkje er så mykje av her er rakettar og fyrverheri, men det gjer me noko med  Det vil seie me har ikkje rakettar,  men me har tennisballar og keroksin! Og så har me stålull.

Tennisballane dypper me i keroksin og så tenner me på dei, men det blir ikkje så veldig varmt, så me kaster på den og leiker oss med den. Stålulla tenner me også på, så blir den blir som fyrverkeri.

Me har hatt ein liten prøverunde med tennisballene, så slik ser altså en brennende tennisball ut !

Veldig kjekk leik, men du må vere litt forsiktig, spesielt for håret og klærne

Snakkas